“Hier in het gebouw letten we allemaal op elkaar”

Steeds meer mensen met een (psychische) kwetsbaarheid keren na een behandeltraject terug in de maatschappij. Ze bouwen, veelal zelfstandig maar vaak ook onder begeleiding, een zelfstandig bestaan op. U komt deze mensen tegen op het paadje achter uw huis, bij de supermarkt, op het schoolplein of op de galerij. Er bestaan echter veel vooroordelen over mensen met een (psychische) kwetsbaarheid. Maar is dat wel terecht? Hoe gaat u als buurman of buurvrouw eigenlijk om met een buur die kwetsbaar is?

Alcoholverslaving
Leo Bronkhorst (70) ontmoette zijn nieuwe buurman Henk Oving (60) ruim een jaar geleden voor het eerst in de ruimte bij de kelderboxen van hun gezamenlijke appartementencomplex in Apeldoorn. Wat Leo toen nog niet wist is dat Henk er vanwege een alcoholverslaving, een intensief behandeltraject op had zitten. De verhuizing naar een eigen appartement betrof voor Henk dan ook een grote stap op de weg naar een zelfstandig leven in de maatschappij.
“Henk bleek schuin onder mij te komen wonen”, vertelt Leo. “Toen we elkaar voor het eerst troffen hebben we even gepraat.” Enkele weken later was Henk op zoek naar een fiets en hij vroeg of Leo nog iets wist. “Ik had nog een oude fiets staan die hij wel mocht lenen”, vertelt Leo.

Opgeheven vingertje
Na de eerste ontmoeting en de leenfiets groeide het contact tussen de buurmannen, en langzaamaan kwam Leo ook steeds meer te weten over Henks verleden. “We gingen er niet voor zitten, het kwam gewoon ter sprake”, aldus Leo. “Ik schrok niet echt van zijn verhaal, want ik realiseer mij goed dat bij een opeenstapeling van ellende iedereen zou kunnen afglijden. Je zal mij dan ook nooit met een opgeheven vingertje zien klaarstaan.” Volgens Henk ligt het ook wel een beetje aan de persoon die je treft. Want als iemand geen prater is dan krijg je er weinig uit. “Maar wij kletsen allebei makkelijk dus dat is geen probleem. En daarbij ben ik altijd eerlijk over mijn verleden, ik denk dat je daarmee het meeste respect krijgt.”

Elektrische deuren
Naast de kletspraatjes steken Leo en Henk ook de koppen bij elkaar om het leven voor de oudere bewoners van het appartementencomplex aangenamer te maken. “We kwamen erachter dat mensen met een rollator nogal moeite hebben met de zware deuren bij de entree”, vertelt Henk. “Dit heb ik toen samen met Leo opgepakt bij de gemeente en de woningbouwvereniging.”
De buurmannen scharen met een handtekeningenactie het hele appartementencomplex achter zich en organiseren bij Henk thuis een bijeenkomst met de woningbouwvereniging. “We kregen het voor elkaar dat er bij de entree van het gebouw elektrische deuren werden geplaatst”, aldus Leo. “Hier in het gebouw letten we gewoon allemaal op elkaar.”

Tevreden
Even een boormachine lenen, een boodschapje voor een buurvrouw of een pannetje soep voor een zieke. In het appartementencomplex waar Leo en Henk wonen is dat heel normaal. Henk is blij dat er na zijn behandeling zo veel goede dingen op zijn pad zijn gekomen. “Vroeger had ik een duur huis met dure spullen, maar de kwaliteit van het leven kende ik niet. Ik was al chagrijnig als ik geen duizend euro op zak had. Inmiddels heb ik een andere levenshouding aangenomen. De woorden ‘trots’ en ‘gelukkig’ heb ik aan de kant gedaan en er ‘tevreden’ voor terug gezet.” En tevreden mag hij zeker zijn. Het is Henk gelukt om te behoren tot diegenen die clean blijven, waardoor de verslaving niet op de voorgrond staat en hij weer volop zelfstandig deelneemt aan de maatschappij.

Wat kunt u doen?

Heeft iemand in uw buurt een psychische kwetsbaarheid? Dat kan vragen bij u oproepen. Misschien wilt u graag helpen, maar weet u niet hoe. Of durft u geen vragen te stellen, bijvoorbeeld uit angst om iemand te belasten. Toch is een open gesprek veel waard.

> Lees meer

Heeft u een buur met een psychische kwetsbaarheid? Kijk voor meer informatie en wat u kunt doen op:

> Wat zullen de buren wel niet denken?