“Annie had de pech dat alles tegelijk mis ging”

Een goede buur is beter dan een verre vriend. Dat ondervond Annie Testerink (64) aan den lijve, toen zij vorig jaar in het gips thuis kwam te zitten. Buurvrouw Jaqueline von Michaelis (59) zag Annie op krukken thuiskomen en bedacht dat ze wellicht wel een goede buur kon gebruiken. Ook vanuit Ontmoet & Co Apeldoorn, waar Annie vrijwilligerswerk doet, kreeg ze veel steun. Alle helpende handen bij elkaar dragen bij het herstel van Annie. Het bewijst maar weer eens dat je samen een heel eind kan komen.

Fietsongeluk
Annie en Jaqueline zijn al ruim vijfentwintig jaar overburen. Hun tuinen grenzen aan elkaar dus ze kwamen elkaar natuurlijk al regelmatig tegen. “Op de dag van het ongeluk was het glibberig op de weg en waaide het flink”, herinnert Annie zich. “Ik ben nogal een lichtgewicht, dus toen de wind grip kreeg op mijn fiets met de grote fietstassen kon ik het niet houden.” Ten gevolge van de val breekt Annie haar knie èn haar bovenbeen. Het ziekenhuis ziet echter geen reden om Annie daar in bed te houden. In het gips en met een stel krukken wordt ze dezelfde dag nog naar huis gestuurd. “Ik was de ramen aan het lappen en zag haar thuiskomen met die krukken”, vertelt Jaqueline. “Ze zag eruit alsof ze wel wat hulp kon gebruiken dus ik ben er direct naartoe gegaan.”

Smoothie
“Ik kon niet eens zelf naar het toilet”, herinnert Annie zich. Vanaf dat moment ontpopt buurvrouw Jaqueline zich als een soort ‘moedertje’ voor de gehavende Annie. Iedere morgen bracht ze een smoothie zodat Annie, die alleen kleine porties eet, in ieder geval iets naar binnen kreeg. “Zo zorgde ze er ongemerkt ook voor dat ik toch iets dronk”, lacht Annie. “Ik durfde namelijk haast niet te drinken omdat ik bang was dat ik dan weer naar de wc toe moest.”

Ongeluksjaar
De dames kunnen er inmiddels om lachen maar achteraf gezien was Annies ongeluksjaar toen nog maar net begonnen. Na het debacle met de knie en het bovenbeen viel ze nog een keer van haar fiets waarbij ze haar sleutelbeen brak. En als klap op de vuurpijl kreeg Annie ook nog een gemene infectie aan haar vinger die maar niet wilde genezen. Al die tijd bleef buurvrouw Jaqueline haar steun en toeverlaat. “Toen ik in het verpleeghuis werd opgenomen voor herstel bleef ze gewoon op visite komen”, vertelt Annie dankbaar. “Ze bracht de post mee en deed de was. Ik vind het in deze tijd gewoon heel bijzonder dat iemand dat voor een ander doet.”

Helpende handen
Jaqueline wil er uiteraard niks van horen. “Annie is altijd heel zelfstandig geweest. Ze had gewoon de pech dat alles tegelijk mis ging. Niet meer dan logisch om als buren dan bij te springen”, vindt ze. En hoewel het haar ongeluksjaar was, kende Annie wel het geluk van vele helpende handen. Want niet alleen buurvrouw Jaqueline maar ook Joop Honders, het vaste gezicht van Annie’s vrijwilligerswerk bij Ontmoet & Co in Apeldoorn, was een enorme steun voor haar.

Vertrouwd gevoel
Inmiddels is Annie weer helemaal op de been en zijn de bezoekjes tussen de buurvrouwen weer tot gewone koffievisites geworden. “Ik let er iedere dag wel op of haar gordijnen open zijn gegaan”, bekent Jaqueline. “Dat zorgelijke zit er nu toch een beetje in.” En ondanks dat ze weer alle dagen op pad gaat en druk is met haar vrijwilligerswerk geeft het Annie een vertrouwd gevoel te weten dat ze Jaqueline gewoon kan bellen als het nodig is.

Wilt u ook andere mensen ontmoeten, bent u op zoek naar een leuke activiteit of wilt u gewoon een kopje koffie drinken? Kijk op www.ontmoetelkaarinapeldoorn.nl voor een ontmoetingsplek bij u in de buurt.

 

Ook jij kunt het verschil maken. Gewoon bij jou in de buurt. Als mantelzorger, vrijwilliger, vriend of buurtbewoner. Help een ander. Dan hebben we het in Apeldoorn samen goed voor elkaar.